1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Έρευνα

 

1: Sotiriadis A., Papatheodorou S, Eleftheriades M, Makrydimas G. Nuchal translucency and major congenital heart defects in fetuses with normal karyotype: a meta-analysis. Ultrasound Obstet Gynecol. 2013 Oct;42(4):383-9.
Περίληψη: Αναλύθηκαν στοιχεία από 20 μελέτες (205,232 έμβρυα, 537 περιπτώσεις με μείζονα συγγενή καρδιοπάθεια). Βρέθηκε ότι ευαισθησία και η ειδικότητα της αυχενικής διαφάνειας >50η εκ. θέση είναι 44.4% (95% CI 39.5-49.5) και 94.5% (95% CI 94.4-94.6) αντίστοιχα. Οι αντίστοιχοι δείκτες για αυχενική >99η εκ. θέση ήταν 19.5% (95% CI 15.9-23.5) και 99.1% (95% CI 99.1-99.2). Αυχενική διαφάνεια >99η εκ. θέση αυξάνει την πιθανότητα μείζονος συγγενούς καρδιοπάθειας κατά 30 φορές.

2: Eleftheriades M, Tsapakis E, Sotiriadis A, Manolakos E, Hassiakos D, Botsis D. Detection of congenital heart defects throughout pregnancy; impact of first trimester ultrasound screening for cardiac abnormalities. J Matern Fetal Neonatal Med. 2012 Dec;25(12):2546-50.
Περίληψη: Εξετάστηκε προοπτικά η αποτελεσματικότητα της screening εξέτασης της τομής των 4 κοιλοτήτων της καρδιάς κατα τη διαρκεια του υπερηχογραφήματος 1ου τριμήνου (11-13+6 εβδομάδες) για τη διαγνωση συγγενών καρδιοπαθειών. Βρέθηκε ότι η εκτίμηση της τομής αυτής ήταν εφικτή στο 99.5% των περιπτώσεων και οδήγησε στη διάγνωση του 45% των συγγενών καρδιοπαθειών στο 1ο τρίμηνο, και στη διάγνωση σχεδόν όλων των καρδιοπαθειών που σχετίζονταν με αυξημένη αυχενικη διαφάνεια.

3: Sotiriadis A, Papatheodorou S, Makrydimas G. Perinatal outcome in women treated with progesterone for the prevention of preterm birth: a meta-analysis. Ultrasound Obstet Gynecol. 2012 Sep;40(3):257-66*
To άρθρο αυτό περιελήφθη στο journal club του περιοδικού και διαμορφώθηκε από το περιοδικό σε διδακτικές διαφάνειες *
Περίληψη: Πολλαπλές μελέτες έδειξαν ότι η χορήγηση προγεστερόνης σε εγκύους υψηλού κινδύνου ελαττώνει την πιθανότητα πρόωρου τοκετού σε μονήρεις κυήσεις, ενώ τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα σε πολύδυμες κυήσεις. Η μετα-ανάλυση αυτή εστίασε συγκεκριμένα στο περιγεννητικό αποτέλεσμα κυήσεων στις οποίες δόθηκε ή δεν δόθηκε προγεστερόνη. Σε μονήρεις κυήσεις η προγεστερόνη φανηκε ότι ελαττώνει τον κίνδυνο νεογνικού θανάτου (risk ratio (RR) 0.487 (95% CI, 0.290-0.818)), αναπνευστικού συνδρόμου του νεογνού (RR 0.677 (95% CI, 0.490-0.935)), νοσηλείας σε ΜΕΝΝ (RR 0.410 (95% CI, 0.204-0.823)) και συνδυασμένης αρνητικής έκβασης (RR 0.576 (95% CI, 0.373-0.891)). Σε δίδυμες κυήσεις δεν παρατηρήθηκε ευμενής επίδραση. Αντίθετα, η προγεστερόνη βρέθηκε να σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά περιγεννητικού θανάτου (RR 1.551 (95% CI, 1.014-2.372)), συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας νεογνών (RR 1.218 (95% CI, 1.038-1.428)) και συνδυασμένης αρνητικής έκβασης (RR 1.211 (95% CI, 1.029-1.425)).

4: Papoulidis I, Siomou E, Sotiriadis A, Efstathiou G, Psara A, Sevastopoulou E, Anastasakis E, Sifakis S, Tsiligianni T, Kontodiou M, Malamaki C, Tzimina M, Petersen MB, Manolakos E, Athanasiadis A. Dual testing with QF-PCR and karyotype analysis for prenatal diagnosis of chromosomal abnormalities. Evaluation of 13,500 cases with consideration of using QF-PCR as a stand-alone test according to referral indications. Prenat Diagn. 2012 Jul;32(7):680-5.
Περίληψη: Η μελέτη αυτή διενεργήθηκε προκειμένου να καταγραφούν της αποτελέσματα της ποσοτικης φθορίζουσας PCR (QF-PCR) και της συμβατικης κυτταρογενετικής ανάλυσης του καρυοτύπου ώστε να αξιολογηθεί η σκοπιμότητα του διπλού ελέγχου (QF-PCR και καρυότυπος) ανάλογα με τις ενδείξεις που οδήγησαν στη λήψη τροφοβλάστης / αμνιοπαρακέντηση. Παθολογικός καρυότυπος βρέθηκε σε 320 από τις 13.500 περιπτώσεις που εξετάστηκαν (2.37%, 95% confidence interval (CI) 2.11-2.63%). Από αυτές, η QF-PCR δεν ανίχνευσε την ανωμαλία σε 70 cases (0.52%, 95% CI 0.4-0.64%), ενώ σε 34 περιπτώσεις ήταν ενδεικτική υψηλού/μη ποσοτικοποιούμενου κινδύνου για δυσμενές αποτέλεσμα (0.25%, 95% CI 0.17-0.33%). Προσφέροντας διπλό έλεγχο μόνο σε γυανίκες με υπερηχογραφικά ευρήματα και/ή θετικό ιστορικό, θα διέφευγαν 13 περιπτώσεις υψηλού/μη ποσοτικοποιούμενου κινδύνου (0.1%, 95% CI 0.05-0.15%).

5: Sotiriadis A, Dimitrakopoulos I, Eleftheriades M, Agorastos T, Makrydimas G. Thalamic volume measurement in normal fetuses using three-dimensional sonography. J Clin Ultrasound. 2012 May;40(4):207-13.
Περίληψη: Οι θάλαμοι του εγκεφάλου είναι σημαντικοί για μία σειρά κινητικών, αισθητηριακών και νευροψυχιατρικών λειτουργιών. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκε τρισδιάστατη υπερηχογραφία (VOCAL) προκειμένου να μετρηθεί ο όγκος των θαλάμων και να υπολογιστούν καμπύλες φυσιολογικών τιμών για την εμβρυική ζωή. Βρέθηκε ότι ο όγκος των θαλάμων αυξάνει στην κύηση και περιγράφεται ικανοποιητικά από μία τετραγωνική εξίσωση (R2=0.83). Ο μέσος όγκος του κάθε θαλάμου αυξάνεται από 0.45 mL στις 20(+) εβδομάδες σε 1.39 mL στις 28(+0) εβδομάδες και σε 2.17 mL στις 34(+0) εβδομάδες. Ωστόσο, καταγράφηκε σημαντική απόκλιση στην εκτίμηση από διαφορετικούς παρατηρητές (95% συμφωνία από -14% ως +17%), η οποία κυρίως οφείλεται στην παρόμοια ηχογένεια των θαλάμων με τις παρακείμενες εγκεφαλικές δομές.

6: Sotiriadis A, Makrydimas G. Neurodevelopment after prenatal diagnosis of isolated agenesis of the corpus callosum: an integrative review. Am J Obstet Gynecol. 2012 Apr;206(4):337.e1-5.
Περίληψη: Σκοπός αυτής της συστηματικης ανασκόπησης ήταν η σύνθεση των δεδομένων σχετικά με τη νευροανάπτυξη παιδιών με προγεννητική διάγνωση αγενεσίας του μεσολοβίου, τα οποία είναι λίγα και προέρχονται από μεμονωμένες μικρές σειρές περιστατικών. Η ανάλυση περιλαβε 16 μελέτες (132 περιπώσεις με φαινομενικά μεμονωμένη αγενεσία μεσολοβίου). Βρέθηκε ότι η πιθανότητα φυσιολογικής έκβασης, οριακής έκβασης και σοβαρής αναπηρίας είναι 94/132 (71.2%; 95% confidence interval [CI], 63.0-78.3), 18/132 (13.6%; 95% CI, 8.8-20.5), and 22/132 (15.2%; 95% CI, 10.0-22.2), αντίστοιχα, χωρίς επί του παρόντος σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ πλήρου και αγενεσίας μεσολοβίου. Ο αποκλεισμός συνυπάρχουσας παθολογίας από τον εγκέφαλο με MRI είναι σημαντικός για την πρόγνωση, δυστυχώς όμως σε πολλές περιπτώσεις είναι εφικτός αρκετά αργά στην κύηση.

7: Sotiriadis A, Dagklis T, Siamanta V, Chatzigeorgiou K, Agorastos T; LYSISTRATA Study Group. Increasing fear of adverse effects drops intention to vaccinate after the introduction of prophylactic HPV vaccine. Arch Gynecol Obstet. 2012 Jun;285(6):1719-24
Περίληψη: Σε αυτή τη μελέτη, η προέρχεται από υλικό του project ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ, εξετάστηκαν (1) οι δημογραφικοί και κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την πρόθεση των γυναικών να εβολιαστούν οι ίδιες ή οι 13χρονες κόρες τους ή οι 13χρονοι γιοί τους, και (2) οι λόγοι που θα τις απέτρεπαν από τον εμβολιασμό. Το κυριο εύρημα είναι ότι τα ποσοστά αποδοχής ελαττώθηκαν σημαντικά όταν το εμβόλιο έγινε διαθέσιμο και παρά τη δωρεάν χορήγησή του από τους ασφαλιστικούς φορείς. Ο κύριος λόγος για αυτό ήταν ο φόβο για πιθανές ανεπιθυμητες ενέργειες, και αυτο συνέπεσε χρονικά με την εμφάνιση πολλαπλών αρνητικών δημοσιευμάτων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

8: Sotiriadis A, Papatheodorou S, Makrydimas G. Neurodevelopmental outcome of fetuses with increased nuchal translucency and apparently normal prenatal and/or postnatal assessment: a systematic review. Ultrasound Obstet Gynecol. 2012 Jan;39(1):10-9.
*To άρθρο αυτό περιελήφθη στο journal club του περιοδικού και διαμορφώθηκε από το περιοδικό σε διδακτικές διαφάνειες*
Περίληψη: Στη μελέτη αυτή έγινε συστηματική ανασκόπηση και στατιστική σύνθεση των δημοσιευμένων στοιχείων σχετικά με τη νευροαναπτυξιακή έκβαση παιδιών με αυξημένη αυχενική διαφάνεια στο 1ο τρίμηνο, φυσιολογικό καρυότυπο και απουσία ανατομικών ανωμαλιών ή γενετικών συνδρόμων. Ο επιπολασμός των νευροαναπτυξιακών διαταραχών στις 17 μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν 28/2458 (1.14%), και δεν διέφερε σημαντικά ανάλογα με το όριο που χρησιμοποιήθηκε για την αυχενική διαφάνεια (95η εκ. θέση, 99η εκ. θέση, 3 mm).

9: Agorastos T, Sotiriadis A, Chatzigeorgiou K. Can HPV testing replace the pap smear? Ann N Y Acad Sci. 2010 Sep;1205:51-6.
Περίληψη: Το σημαντικότερο ζήτημα σε σχέση με την πιθανή αντικατάσταση του συμβατικού τεστ Παπανικολάου από τα τεστ ανίχνευσης HPV είναι η επίτευξη της βέλτιστης ισορροπίας μεταξύ ειδικότητας και ευαισθησίας για την ανίχνευση της υψηλόβαθμης τραχηλικής ενδοεπιθηλιακής νεοπλασίας (CIN 2 +). Συνολικά, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το HPV τεστ υπερτερεί των παραδοσιακών μεθόδων screening για την ανίχνευση των υψηλόβαθμων τραχηλικών βλαβών, και οι προσπάθειες επικεντρώνονται στη βελτίωση της ειδικότητάς του, είτε με αύξηση του cut-off για θετικότητα ή με επιλογή εκείνων των υποομάδων όπου το HPV τεστ αναμένεται να έχει υψηλότερη θετική προγνωστική αξία, ή επιδιώκοντας τη βελτιστοποίηση της ακρίβειας με καλύτερη διαλογή μετα από θετικό αποτέλεσμα του HPV τεστ.

10: Mavromatidis G, Sotiriadis A, Dinas K, Mamopoulos A, Rousso D. Large luteinized follicular cyst of pregnancy. Ultrasound Obstet Gynecol. 2010 Oct;36(4):517-20.
Περίληψη: Παρουσίαση περιστατικού με μεγάλη (165 x 235 x 250 mm) μονόχωρη κύστη με λεπτό ομαλό τοιχωμα και ορώδες περιεχόμενο, η οποία διαγνώστηκε στην 24 εβδομάδα σε μία ασυμπτωματική έγκυο, αυξήθηκε σταδιακά σε μέγεθος, προκάλεσε δυσφορία στην ασθενή και οδήγησε σε καισαρική τομή στις 27 εβδομάδες, έχοντας φτάσει σε χωρητικοτητα τα 6.3 L. Η παθολογοανατομική εξέταση έδειξε ωχρινοποιημένη θυλακικη κύστη της κύησης. Σύμφωνα με ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οι ωχρινοποιημενες θυλακικές κύστεις της κύησεις αποτελουν ένα σπάνιο τύπο κυστικής μάζας, ειδικο για την κύηση, που χαρακτηρίζεται από το συνδυασμό καλοήθους εμφάνισης με τάση για γρήγορη αύξηση του μεγέθους, γίνεται τελικά ασυμπτωματική και επιβάλλει συνήθως αφαίρεση στη διάρκεια της κύησης.

11: Agorastos T, Sotiriadis A, Emmanouilides CJ. Effect of type-specific human papillomavirus incidence on screening performance and cost. Int J Gynecol Cancer. 2010 Feb;20(2):276-82.
Περίληψη: Στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκαν ανομοιογενείς αλυσίδες Markov για να εξεταστεί η επίδραση του επιπολασμού διαφορετικών τύπων HPV στο κόστος και την αποτελεσματικότητα 3 διαφορετικών στρατηγικών σcreening για τια τον καρκίνο του τραχήλου. Διαφορετικοί συνδυασμοί επιπολασμών διαφοερτικών τύπων HPV επηρεάζουνν των απόλυτο αριθμό των περιπτώσεων CIN3+ και το κόστος του screening κατά έναν προβλέψιμο και μαθηματικά περιγράψιμο τρόπο, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη των συνεπειών που θα επιφέρει η μεταβαλλόμενη επιδημιολογία του HPV.

12: Sotiriadis A, Papatheodorou S, Kavvadias A, Makrydimas G. Transvaginal cervical length measurement for prediction of preterm birth in women with threatened preterm labor: a meta-analysis. Ultrasound Obstet Gynecol. 2010 Jan;35(1):54-64
Περίληψη: Σε αυτή τη μετα-ανάλυση σχετικά με την επίδοση της μέτρησης του μήκους του τραχήλου για την πρόβλεψη του πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό χρησιμοποιήθηκαν στοιχεια από 28 μελέτες. Ενδεικτικά, για γυναίκες που προσέρχονται πριν από τις 34 εβδομάδες, μηκος τραχήλου <15 mm αυξάνει την πιθανότητα τοκετού εντός της επόμενης εβδομάδας κατά 5.2 φορές, ενώ μεγαλύετρο μήκος τραχηλου μειώνει αυτή την πιθανότητα κατά 60%. Η μέτρηση του μήκους του τραχήλου σε γυναίκες που προσέρχονται με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό μπορεί να ανιχνεύσει ένα σημαντικό ποσοστο (60-70%) αυτών που θα γεννήσουν εντος μίας εβδομάδας και να συμβάλει στον εξορθολογιμό της αντιμετώπισής τους.

13: Sotiriadis A, Makrydimas G, Papatheodorou S, Ioannidis JP. Corticosteroids for preventing neonatal respiratory morbidity after elective caesarean section at term. Cochrane Database SystRev. 2009 Oct 7;(4):CD006614. doi: 10.1002/14651858.CD006614.pub2.
Περίληψη: Τελειόμηνα νεογνά που γεννιούνται με προγραμματισμένη καισαρικη τομή είναι αναπτύσσουν συχνότερα αναπνευστικές επιπλοκές σε σχέση με ίδιας ηλικίας κύησης νεογνά που γεννιουνται κολπικά. Σκοπός αυτού του Cochrane Review είναι η διερεύνηση της επίδρασης της προφυλακτικής χορήγησης κορτικοστεροειδων πριν από προγραμματισμένη τελειόμηνη ΚΤ στην ελαττωση της αναπνευστικής νοσηρότητας. Βρέθηκε ότι, σε σύγκριση με το placebo, η χορήγηση κορτικοειδών σχετιζεται με σημαντικη ελαττωση της πιθανότητας για νοσηλεία στη ΜΕΝΝ γα αναπνευστικές επιπλοκές (RR 0.15; 95% CI 0.03 to 0.64). Ωστόσο, πιθανώς λόγω του μικρού μεγέθους των δεδομέων (Ν=475) δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τα υπόλοιπα μέτρα έκβασης (π.χ. RDS, παροδική ταχύπνοια των νεογνών), ούτε στοιχεία για την ασφάλεια των κορτικοειδών.

14: Sotiriadis A, Kavvadias A, Papatheodorou S, Paraskevaidis E, Makrydimas G. The value of serial cervical length measurements for the prediction of threatened preterm labour. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2010 Jan;148(1):17-20
Περίληψη: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η επίδοση της μεταβολής του μήκους τραχήλου κατά την προσέλευση και 24 ώρες μετά για την πρόβλεψη πρόωρου τοκετού σε γυναίκες που προσέρχονται με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό. Βρέθηκε ότι ελάττωση του μήκους τραχήλου κατά >20% προβλέπει το 50% των περιπτώσεων που θα γεννήσουν εντός μίας εβδομαδας, με ειδικότητα 92.7%. Ωστόσο, η προσθήκη αυτής της παραμέτρου σε μήκος τραχήλου <15 mm δεν βελτιωνει την ακρίβεια της πρόβλεψης. Επομένως, γυναίκες με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό και μήκος τραχήλου <15 mm έχουν σημαντικη πιθανότητα πρόωρου τοκετού, και η προσθήκη της μεταβολής του μήκους τραχήλου δεν βελτιώνει το προγνωστικό μοντέλο.

15: Agorastos T, Lambropoulos A, Sotiriadis A, Mikos T, Togaridou E, Emmanouilidis C. Prevalence and distribution of high-risk Human Papilloma Virus in Greece. Eur J Cancer Prev 2009 Nov;18(6):504-9
Περίληψη: Στα πλαίσια της έρευνας για την επιδημιολογία των τύπων HPV υψηλού κινδύνου στην Ελλάδα συγκεντρώθηκαν 4139 δείγματα από γυναίκες που προσήλθαν σε κατά τόπους ΝΟσοκομεία και Κέντρα Υγείας για τον τακτικό κυτταρολογικό έλεγχο και έγινε ανίχνευση HPV υψηλού κινδύνου με Hybrid Capture 2. Στα θετικά δείγματα ακολούθησε ταυτοποίηση του στελέχους με Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP) PCR. Το ποσοστό των θετικών δειγμάτων στο HC2 ήταν 5.9%. Οι συχνότεροι τύποι ήταν οι HPV16,53,31,35,51 και 18. Ο HPV16 μαζί με τους συγγενείς του τύπους ευθύνονταν για περισσότερες από τις μισές περπτώσεις θετικού HC2. H κατανομή του HPV ήταν δικόρυφη, με την υψηλότερη κορυφή στην ομάδα των γυναικών 20-29 ετών και μία δεύτερη, αρκετα χαμηλότερη κορυφή για τις ηλικίες 50-59. Εκτός από τους τύπους που αναμένεται να ανιχνευτούν με το HC2, η ανάλυση με PCR ανέδειξε και 15 άλλους τύπους HPV οι οποίοι θεωρητικά δεν δίνουν θετικό αποτέλεσμα στο HC2. 11% των HC2-θετικών αποτελεσμάτων οφείλονταν στους HPV53 και 66.

16: Molina FS, Faro C, Sotiriadis A, Dagklis T, Nicolaides KH. Heart stroke volume and cardiac output by four-dimensional ultrasound in normal fetuses. Ultrasound Obstet Gynecol 2008;32:181-7
Περίληψη: Υπολογίστηκε ο όγκος των κοιλιών της καρδιάς σε 140 φυσιολογικά έμβρυα 12-34 εβδομάδων χρησιμοποιώντας τετραδιάστατη υπερηχογραφία με χωροχρονική συσχέτιση (STIC), με σκοπό να δημιουργήσουμε τις αντίστοιχες καμπύλες για την καρδιακή παροχή. Βρέθηκε ότι η καρδιακή παροχή αυξάνει εκθετικά με την κύηση, από 2.39 και 1.80 ml/min στις 12 εβδομάδες (αριστερή και δεξιά κοιλία αντίστοιχα) σε 43.46 και 43.72 ml/min (αριστερή και δεξιά κοιλία αντίστοιχα) στις 34 εβδομάδες. Η αναλογία ΔΕ/ΑΡ παροχής βρέθηκε να αυξάνει σημαντικά παό 0.75 στις 12 εβδομάδες σε 1.39 στις 34 εβδομάδες.

17: Makrydimas G, Gerovassili A, Sotiriadis A, Kavvadias A, Nicolaides KH. Cell-free fetal DNA in coelomic fluid. Ultrasound Obstet Gynecol 2008;32:594-5
Περίληψη: Οι συγκεντώσεις του εμβρυϊκού ελεύθερου DNA εξετάστηκαν με χρήση των φύλουνδετων δεικτών SRY και DYS14 στο υγρό της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας, το αμνιακό υγρό και τον ορό της μητέρας σε 11 κυήσεις 7-9 εβδομάδων. Η συγκέντρωση του ελέυθερου DNA ήταν μέγιστη στο αμνιακό υγρό, μικρότερη στο υγρό της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας και ακόμη μικρότερη στον ορό. Ωστόσο, με βάση τις αρχές που διέπουν την κυκλοφορία μορίων στα πρώιμα εμβρυϊκά διαμερίσματα είναι πιθανότερο ότι το ελεύθερο DNA που φτάνει στο αίμα της μητέρας προέρχεται από τον πλακούντα (εξωεμβρυϊκή κοιλότητα) και όχι από το ίδιο το έμβρυο (αμνιακό υγρό).

18: Dasoula A, Kalantaridou S, Sotiriadis A, Pavlou M, Georgiou I, Paraskevaidis E, Makrigiannakis A, Syrrou M. Skewed X-chromosome inactivation in greek women with idiopathic recurrent miscarriage. Fetal Diagn Ther. 2008;23(3):198-203.
Περίληψη: Τα δεδομένα σχετικά με τη συσχέτιση της επιλεκτικής απενεργοποίησης του Χ χρωμοσώματος στην πρόκληση καθ’ έξιν αποβολών είναι αντικρουόμενα. Σε αυτή τη μελέτη βρέθηκε ότι η συχνότητα της επιλεκτικής απενεργοποίησης είναι υψηλότερη σε 74 γυναίκες με καθ’ έξιν αποβολές (10.7%) από εκείνην σε 80 γυναίκες ελέγχου (3.6%), η διαφορά όμως αυτή στο συγκεκριμένο δείγμα δεν απέβη στατιστικώς σημαντική.  

19: Makrydimas G, Sotiriadis A, Savvidou MD, Spencer K, Nicolaides KH. Physiological distribution of placental growth factor and soluble Flt-1 in early pregnancy. Prenat Diagn. 2008 Mar;28(3):175-9.
Περίληψη: Ο ρόλος των αγγειοποιητικών και αντιαγγειοποιητικών παραγόντων βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας για την προεκλαμψία κατά τα τελευταία χρόνια. Μετρώντας τις συγκεντρώσεις των PlGF, VEGF και sFlt-1 σε δείγματα εξωεμβρυϊκού υγρού, αμνιακού υγρού και ορού της μητέρας μεταξύ 7 και 9 εβδομάδων κύησης βρέθηκε ότι τα επίπεδα του αντιαγγειοποιητικού παράγοντα sFlt-1 είναι εξαιρετικά υψηλά σε αυτό το στάδιο, ενώ τα επίπεδα του αγγειοποιητικού παράγοντα PlGF αυξάνουν προοδευτικά στο αίμα τις μητέρας. Οι μεταβολές αυτές μπορούν να ερμηνευτούν με την προοδευτική αύξηση της οξυγόνωσης της τροφοβλάστης καθώς αγκάθισταται η μητροπλακουντιακή κυκλοφορία.

20: Savvidou MD, Sotiriadis A, Kaihura C, Nicolaides KH, Sattar N. Circulating levels of adiponectin and leptin at 23-25 weeks of pregnancy in women with impaired placentation and in those with established fetal growth restriction. Clin Sci (Lond). 2008 Jan 23; [Epub ahead of print]
Περίληψη: Καθώς έχουν αναφερθεί αυξημένα επίπεδα αδιπονεκτίνης και λεπτίνης σε γυναίκες με προεκλαμψία, η μελέτη αυτή έγινε προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσον οι ορμόνες αυτές αυξάνονται πριν από την κλινική εμφάνιση γυναικών με φυσιολογικά Doppler μητριαίων στο 2ο τρίμηνο με εκείνα γυναικών με υψηλές αντιστάσεις αλλά φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου κατά τη στιγμή της εξέτασης και με εκείνα γυναικών που ήδη είχαν εμφανίσει προεκλαμψία και ενδομήτρια καθυστέρηση της ανα΄πτυξης στο 2ο τρίμηνο.  Βρέθηκε ότι μόνο η λεπτίνη εμφανίζει αυξημένα επίπεδα σε γυναίκες που έχουν ήδη αναπτύξει προεκλαμψία, ενώ καμία από τις δύο ορμόνες δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα την επικείμενη ανάπτυξη προεκλαμψίας η καθυστέρησης της ανάπτυξης.

21: Sotiriadis A, Makrigiannakis A, Stefos T, Paraskevaidis E, Kalantaridou SN. Fibrinolytic defects and recurrent miscarriage: a systematic review and meta-analysis. Obstet Gynecol. 2007 May;109(5):1146-55
Περίληψη: Ενώ ο ρόλος της θρομφοφιλίας στην πρόκληση καθ’ έξιν αποβολών έχει μελετηθεί διεξοδικά, τα δεδομένα σχετικά με τις διαταραχές της ινωδόλυσης είναι συγκριτικά λίγα. Σε αυτή τη συστηματική ανασκόπηση χρησιμοποιήθηκαν  μετα-αναλυτικές τεχνικές προκειμένου να γίνει σύνθεση των διαθέσιμων δεδομένων, και βρέθηκε ότι από τους παράγοντες που μελετήθηκαν, μόνο η έλλειψη του παράγοντα ΧΙΙ σχετίζεται στατιστικά με καθ’ έξιν αποβολές. Η διαταραχή αυτή αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής κατά 18 φορές, επίδραση πολύ υψηλότερη από εκείνη άλλων, γνωστότερων καταστάσεων, όπως του αντιφωσφωλιπιδικού συνδρόμου.  

22: Kagan KO, Gazzoni A, Sepulveda-Gonzalez G, Sotiriadis A, Nicolaides KH. Discordance in nuchal translucency thickness in the prediction of severe twin-to-twin transfusion syndrome. Ultrasound Obstet Gynecol. 2007 May;29(5):527-32
Περίληψη: Η μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας σε 512 ζεύγη μονοχοριονικών διδύμων τα οποία εν συνεχεία παρακολουθήθηκαν προοπτικά σε όλητη διάρκεια της κύησης έδειξε ότι, σε έμβρυα που αργότερα αναπτύσσουν σύνδρομο μετάγγισης αρκετά σοβαρό ώστε να απαιτήσει θεραπεία ή να καταλήξει σε θάνατό τους, η διαφορά στη μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας ανάμεσα στα δύο έμβρυα είναι υψηλότερη (22-35%) από ότι στα ζεύγη που δεν αναπτύσσουν επιπλοκές. Διαφορά ≥20% στη μέτρηση της αυχενικής διαφάνειας ανάμεσα στα δύο έμβρυα εμφανίζεται στο 25% των περιπτώσεων, και 1 στις 3 από αυτές θα αναπτύξουν σοβαρό σύνδρομο μετάγγισης.

23: Sotiriadis A, Vartholomatos G, Pavlou M, Kolaitis N, Dova L, Stefos T, Paraskevaidis E, Kalantaridou SN. Combined thrombophilic mutations in women with unexplained recurrent miscarriage. Am J Reprod Immunol. 2007 Feb;57(2):133-41.
Περίληψη: Καθώς έχει αναφερθεί ότι ο συνδυασμός ήπιων θρομβοφιλικών διαταραχών μπορεί να προκαλέσει με αθροιστικό τρόπο αύξηση του κινδύνου καθ’ έξιν αποβολών, εξετάστηκε η συχνότητα δύο μειζόνων (Factor V Leiden, FII G20210A) και τριών ελασσόνων (Factor V A1299H, MTHFR C677T και MTHFR A1298C) θρομβοφιλικών διαταραχών σε 105 γυναίκες με ≥2 συνεχόμενες αποβολές και ομάδα ελέγχου. Βρέθηκε ότι καμία από αυτές τις καταστάσεις, μόνη ή σε συνδυασμό, δεν σχετίζεται με αύξηση του κινδύνου, με πιθανή εξαίρεση τον παράγοντα V Leiden και τη μετάλλαξη G20210A της προθρομβίνης, τα οποία φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο κατά 2-3 φορές.

24: Plasencia W, Dagklis T, Sotiriadis A, Borenstein M, Nicolaides KH. Frontomaxillary facial angle at 11+0 to 13+6 weeks' gestation-reproducibility of measurements. Ultrasound Obstet Gynecol. 2007 Jan;29(1):18-21.
Περίληψη: Η γναθομετωπική γωνία στο 1ο τρίμηνο αποτελεί υποψήφιο δείκτη για το σύνδρομο Down. Στη μελέτη αυτή εξετάζεται η μεταβλητότητα των μετρήσεων για διάφορες αποκλίσεις από το ιδανικό πλάνο εξέτασης και δίνονται οδηγίες για την ορθή εξέταση.

25:  Makrydimas G, Sotiriadis A, Spencer K, Cowans NJ, Nicolaides KH. ADAM12-s in coelomic fluid and maternal serum in early pregnancy. Prenat Diagn. 2006 Dec;26(13):1197-200
Περίληψη: Χαμηλά επίπεδα της ADAM12-s νωρίς στο 1ο τρίμηνο έχουν συσχετιστεί με χρωμοσωμικές ανωμαλίες και επικείμενη ανάπτυξη προεκλαμψίας. Σε αυτή τη μελέτη μετρήθηκαν τα επίπεδα της ADAM12-s σε δείγματα εξωεμβρυϊκού υγρού, αμνιακού υγρού και ορού της μητέρας μεταξύ 7 και 9 εβδομάδων κύησης. Βρέθηκε ότι ενώ η συγκέντρωση της ADAM12 ήταν σταθερή στα εμβρυϊκά διαμερίσματα, αυξάνονταν προοδευτικά στον ορό της μητέρας. Καθώς η ADAM12 αποτελεί πρωτεΐνη της συγκυτιοτροφοβλάστης, τα αυξανόμενα επίπεδά της στο μητρικό αίμα φαίνεται ότι αντικατοπτρίζουν την προοδευτική διείσδυση του πλακούντα και την εγκατάσταση της μητροπλακουντιακής κυκλοφορίας.

26: Borenstein M, Dagklis T, Csapo B, Sotiriadis A, Nicolaides KH. Brachycephaly and frontal lobe hypoplasia in fetuses with trisomy 21 at 11 + 0 to 13 + 6 weeks. Ultrasound Obstet Gynecol. 2006 Dec;28(7):870-5
Περίληψη: Προκειμένου να εξεταστεί η παρουσία βραχυκεφαλίας και υπολασίας του μετωπιαίου λοβού σε έμβρυα με σύνδρομο Down στο 1ο τρίμηνο, εξετάστηκε η αμφιβρεγματική, μετωποϊνιακή και η μετωποθαλαμική διάμετρος σε 100 έμβρυα με σύνδρομο Down και 300 φυσιολογικά έμβρυα 11-14 εβδομάδων κύησης με τη βοήθεια τρισδιάστατων τομών. Βρέθηκε ότι, σε σύγκριση με τα φυσιολογικά έμβρυα, έμβρυα με τρισωμία 21 έχουν μικρότερες διαστάσεις κρανίου και μεγαλύτερη τάση προς βραχυκεφαλία (αύξηση σχέσης αμφιβρεγματικής/μετωποϊνιακής διαμέτρου).

27: Sotiriadis A, Makrydimas G. Physiology should be supported with evidence in progesterone administration for threatened miscarriage. Am J Reprod Immunol. 2005 Oct;54(4):240
Σε αυτή την επιστολή αναλύεται το απαιτούμενο μέγεθος μίας πιθανής μελέτης για το ρόλο της προγεστερόνης στην πρόληψη αποβολής σε γυναίκες με επαπειλούμενη έκτρωση στο 1ο τρίμηνο, και επισημαίνεται ότι, λόγω της μεγάλης συχνότητας χρωμοσωμικών ανωμαλιών στα έμβρυα που αποβάλλονται, θα απαιτούνταν τουλάχιστον 2000 γυναίκες για να παρατηρηθεί πραγματική, στατιστικά σημαντική επίδραση.

28: Makrydimas G, Vandecruys H, Sotiriadis A, Lakasing L, Spencer K, Nicolaides KH. Coelomic fluid leptin concentration in normal first-trimester pregnancies and missed miscarriages. Fetal Diagn Ther. 2005 Sep-Oct;20(5):406-9.
Περίληψη: Στη μελέτη ατή εξετάστηκαν οι συγκεντρώσεις της λεπτίνης στο εξωεμβρυϊκό υγρό, το αμνιακό υγρό και τον ορό της μητέρας σε 15 φυσιολογικές και 7 παλίνδρομες κυήσεις 7-10 εβδομάδων. Βρέθηκε ότι η συγκέντρωση της λεπτίνης είναι υψηλότερη στο εξωεμβρυϊκό υγρό (αντανακλώντας την τροφοβλαστική της προέλευση), και είναι σημαντικά υψηλότερη στις περιπτώσεις παλίνδρομων κυήσεων. Με δεδομένη την αργή ανακύκλωση του εξωεμβρυϊκού υγρού, το εύρημα αυτό δηλώνει ότι του εμβρυϊκού θανάτου προηγείται πιθανώς πλακουντιακή υποξία.

29: Fatouros M, Roukos DH, Arampatzis I, Sotiriadis A, Paraskevaidis E, Kappas AM. Factors increasing local recurrence in breast-conserving surgery. Expert Rev Anticancer Ther. 2005 Aug;5(4):737-45
Περίληψη: Σε αυτή την ανασκόπηση συνοψίζονται τα δεδομένα σχετικά με τα προβλήματα της ογκεκτομής για καρκίνο του μαστού. Περίπου 10-20% των περιπτώσεων εμφανίζουν τοπική υποτροπή σε μακρόχρονη παρακολούθηση, ακόμη και όταν έχει εφαρμοστεί ακτινοβολία αμέσως μετά την επέμβαση, και δεν είναι σαφές κατά πόσον πρόσθετα μέτρα όπως η χημειοθεραπεία και η ορμονική θεραπεία, μειώνουν την πιθανότητα υποτροπής. Η παρουσία διήθησης στα χειρουργικά όρια, η νεαρή ηλικία και η ύπαρξη εκτεταμένου ενδοπορικού στοιχείου φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο.

30: Chatzimeletiou K, Makrydimas G, Sotiriadis A, Paraskevaidis E, Nicolaides KH. Aneuploidy screening in coelomic samples using fluorescence in situ hybridisation (FISH). Prenat Diagn. 2005 Oct;25(10):919-26
Περίληψη: Η παρακέντηση της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας έχει χρησιμοποιηθεί νωρίτερα από κάθε άλλη επεμβατική μέθοδο για τη διάγνωση μονογονιδιακών νοσημάτων. Σε αυτή τη μελέτη ελέγχθηκαν 12 δείγματα εξωεμβρυϊκού υγρού από κυήσεις 6-9 εβδομάδων με FISH για ανωμαλίες των χρωμοσωμάτων 3,7,9,13,16,17, 18,21,22, Χ και Υ. Η ανάλυση ήταν δυνατή και στις 12 περιπτώσεις, και τα αποτελέσματά της συνέπιπταν πάντοτε με εκείνα της ανάλυσης τροφοβλαστικού ιστού. Φαίνεται ότι η λήψη εξωεμβρυϊκού υγρού επιτρέπει την αξιόπιστη, πρώιμη και ταχεία διάγνωση ανωμαλιών από τα κύρια χρωμοσώματα.

31: Lolis DE, Paschopoulos M, Makrydimas G, Zikopoulos K, Sotiriadis A, Paraskevaidis E. Reproductive outcome after Strassman metroplasty in women with a bicornuate uterus. J Reprod Med. 2005 May;50(5):297-301
Περίληψη: Η δίκερως μήτρα αποτελεί μία από τις συχνότερες μυλλέρειες ανωμαλίες και αυξάνει τον κίνδυνο μαιευτικών επιπλοκών. Σε αυτή τη σειρά 22 γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που υποβλήθηκαν σε επέμβαση κατά Strassman λόγω δικέρου μήτρας, οι 20 πέτυχαν στη συνέχεια κύηση που κατέληξε σε γέννηση ζώντος νεογνού. Η επέμβαση Strassman φαίνεται ότι αποτελεί καλή θεραπευτική λύση για γυναίκες με δίκερω μήτρα και ιστορικό αποβολών ή πρόωρων τοκετών.

32: Zikopoulos K, Kaponis A, Adonakis G, Sotiriadis A, Kalantaridou S, Georgiou I, Paraskevaidis E. A prospective randomized study comparing gonadotropin-releasing hormone agonists or gonadotropin-releasing hormone antagonists in couples with unexplained infertility and/or mild oligozoospermia. Fertil Steril. 2005 May;83(5):1354-62.
Περίληψη: Σε αυτή την προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη συγκρίθηκε το αποτέλεσμα της χορήγησης GnRH αγωνιστή (βουσερελίνη, μακρύ πρωτόκολλο) η ανταγωνιστή (cetrorelix, βραχύ πρωτόκολλο) σε ζευγάρια με ανεξήγητη υπογονιμότητα ή ήπιο ανδρικό παράγοντα. Τα ποσοστά γονιμοποίησης και συνεχιζόμενης κύησης ήταν παρόμοια στις δύο μεθόδους, ο GnRH ανταγωνιστής όμως συνεπάγεται απλούστερο σχήμα με βραχύτερη διάρκεια χορήγησης.

33: Dalkalitsis N, Stefos T, Tsirkas P, Tsanadis G, Sotiriadis A, Dousias V. Ectopic missed abortion after laparoscopic sterilization with the harmonic scalpel. Clin Exp Obstet Gynecol. 2005;32(1):79-80.
Περίληψη: Παρουσιάζεται η πρώτη δημοσιευόμενη περίπτωση ασθενούς με παλίνδρομη εξωμήτριο κύηση ένα χρόνο μετά από λαπαροσκοπική στειροποίηση με αρμονικό νυστέρι (harmonic scalpel).

34: Stefos T, Sotiriadis A, Tsanadis G, Hasiotis G, Papanicolaou E, Seferiadis K. Serum leptin and erythropoietin during menstruation. Clin Exp Obstet Gynecol. 2005;32(1):41-4.
Περίληψη: Στη μελέτη αυτή εξετάζεται ο πιθανώς ρόλος δύο αγγειογόνων παραγόντων, της λεπτίνης και της ερυθροποιητίνης, στην αγγειογένεση που παρατηρείται στο δεύτερο ήμισυ του κύκλου και κατά την αποδρομή της εμμηνορρυσίας. Οι συγκεντρώσεις των δύο παραγόντων στο περιφερικό αίμα γυναικών κατά τις ημέρες 20,1,3 και 4 του κύκλου δεν παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις, υποδηλώνοντας ότι η επίδρασή τους, αν υπάρχει, ασκείται σε τοπικό επίπεδο και δεν αντανακλάται στις περιφερικές συγκεντρώσεις τους.

35: Sotiriadis A, Makrydimas G, Papatheodorou S, Ioannidis JP. Expectant, medical, or surgical management of first-trimester miscarriage: a meta-analysis. Obstet Gynecol. 2005 May;105(5 Pt 1):1104-13.
Περίληψη: Σε αυτή τη μετα-ανάλυση εξετάζεται η αποτελεσματικότητα και οι επιπλοκές της χειρουργικής, φαρμακευτικής ή συντηρητικής αντιμετώπισης των αποβολών 1ου τριμήνου. Η χειρουργική αντιμετώπιση εμφανίζεται ως η αποτελεσματικότερη μέθοδος, ενώ η επιτυχία της φαρμακευτικής αντιμετώπισης ανήλθε σε 62%. Η συντηρητική αντιμετώπιση εμφανίζει τα μικρότερα ποσοστά επιτυχίας. Οι περισσότερες μελέτες παρέχουν ελλιπή στοιχεία σχετικά με τις παρενέργειες και τις επιπλοκές των τριών μεθόδων.

36: Makrydimas G, Sotiriadis A, Huggon IC, Simpson J, Sharland G, Carvalho JS, Daubeney PE, Ioannidis JP. Nuchal translucency and fetal cardiac defects: a pooled analysis of major fetal echocardiography centers. Am J Obstet Gynecol. 2005 Jan;192(1):89-95.
Περίληψη: Καθώς είναι γνωστό ότι αυξημένη αυχενική διαφάνεια στο 1ο τρίμηνο σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο συγγενούς καρδιοπάθειας στο έμβρυο, εξετάστηκαν 607 περιπτώσεις συγγενών καρδιοπαθειών από 4 κάντρα εμβρυϊκής υπερηχοκαρδιογραφίας προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο οι μετρήσεις της αυχενικής διαφάνειας διαφέρουν για διαφορετικούς τύπους συγγενών καρδιοπαθειών. Βρέθηκε ότι η αυχενική διαφάνεια ήταν αυξημένη στο 23% των εμβρύων με συγγενή καρδιοπάθεια και φυσιολογικό καρυότυπο, και στο 59% των εμβρύων με συγγενή καρδιοπάθεια και χρωμοσωμική ανωμαλία. Η κατανομή της δεν διέφερε για διαφορετικές καρδιοπάθειες, γεγονός που αυξάνει την αξία της ως πρώιμου δείκτη για όλες τις συγγενείς καρδιοπάθειες.

37: Plachouras N, Sotiriadis A, Dalkalitsis N, Kontostolis E, Xiropotamos N, Paraskevaidis E. Fulminant sepsis after invasive prenatal diagnosis. Obstet Gynecol. 2004 Dec;104(6):1244-7
Περίληψη: Παρουσιάζεται περιστατικό οξείας κλωστηριδιακής σηψαιμίας 24 ώρες μετά από δύο διαδοχικές επεμβάσεις προγεννητικής διάγνωσης. Αν και οι σηπτικές επιπλοκές μετά από επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο είναι σπάνιες, γίνεται ανασκόπηση άλλων 10 περιπτώσεων σηψαιμίας που έχουν δημοσιευτεί και επισημαίνονται οι δυνητικά ολέθριες συνέπειες αυτή της επιπλοκής.

38: Sotiriadis A, Papatheodorou S, Makrydimas G. Threatened miscarriage: evaluation and management. BMJ. 2004 Jul 17;329(7458):152-5
Περίληψη: Μία στις πέντε κυήσεις εμφανίζει κολπική αιμόρροια στο πρώτο μισό της κύησης. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φαίνεται ότι μεγάλος κενός σάκος, διαφορά ανάμεσα στη θεωρητική ηλικία κύησης και το μήκος του εμβρύου, εμβρυϊκή βραδυκαρδία ή αδυναμία αναγνώρισης καρδιακής λειτουργίας κατά την προσέλευση, μεγάλη ηλικία της μητέρας, ιστορικό αποβολών και προγεστερόνη ορού ≤45 nmol/l αποτελούν δυσμενή προγνωστικά σημεία, ενώ η απουσία των παραπάνω παραγόντων συνεπάγεται κατά κανόνα καλή πρόγνωση. Αν και συχνά χορηγείται προγεστερόνη σε περιπτώσεις επαπειλούμενης έκτρωσης, σύμφωνα με όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιφέρει καμία βελτίωση στην πρόγνωση.

39: Makrydimas G, Sotiriadis A, Papapanagiotou G, Tsopelas A, Lolis D. Fetal akinesia deformation sequence presenting with increased nuchal translucency in the first trimester of pregnancy. Fetal Diagn Ther. 2004 Jul-Aug;19(4):332-5
Περίληψη: Παρουσιάζεται η περίπτωση πρώιμης πρώιμης προγεννητικής διάγνωσης αρθρογρύπωσης σε έμβρυο 13 εβδομάδων, το οποίο στο υπερηχογράφημα 1ου τριμήνου εμφάνιζε αυχενική διαφάνεια 5.1 mm, ραιβοποδία άμφω και κάμψη με ακινησία των καρπών και των δακτύλων. Η διάγνωση της αρθρογρύπωσης γίνεται συνήθως στο 2ο τρίμηνο με βάση τις πολλαπλές σκελετικές και εξωσκελετικές ανωμαλίες. Γίνεται ανασκόπηση των δημοσιευμένων περιπτώσεων πρώιμης διάγνωσης και συζητάται ο ρόλος της αυχενικής διαφάνειας στην πρώιμη διάγνωση του συνδρόμου.

40: Koliopoulos G, Sotiriadis A, Kyrgiou M, Martin-Hirsch P, Makrydimas G, Paraskevaidis E. Conservative surgical methods for FIGO stage IA2 squamous cervical carcinoma and their role in preserving women's fertility. Gynecol Oncol. 2004 May;93(2):469-73.
Περίληψη: Στην εργασία αυτή γίνεται συστηματική ανασκόπηση των δεδομένων σχετικά με τη χρήση συντηρητικών χειρουργικών μεθόδων (ριζική κολπική,  κοιλιακή ή λαπαροσκοπική τραχηλεκτομή και λαπαροσκοπική πυελική λεμφαδενεκτομία, βαθιά κωνοειδή εκτομή και λεμφαδενεκτομή, ωοθηκική μετάθεση και ακτινοθεραπεία) αντιμετώπισης καρκίνου του τραχήλου σταδίου 1Α2 σε νέες γυναίκες, όπου η διατήρηση της γονιμότητας είναι σημαντική. Φαίνεται ότι η πιθανότητα υποτροπής μετά από ριζική τραχηλεκτομή (0-8%) είναι συγκρίσιμη με εκείνη μετά από ριζική υστερεκτομή. Αναφέρονται περισσότερες από 35 σε 210 γυναίκες που υπεβλήθησαν σε αυτήν την επέμβαση. Εντούτοις, τα ποσοστά αποβολών δεύτερων τριμήνου και πρόωρων τοκετών λόγω της τραχηλικής ανεπάρκειας είναι υψηλά. Επομένως, αυτές οι τεχνικές πρέπει να εφαρμόζονται μόνο από εξειδικευμένους χειρουργούς, καθώς προς το παρόν δεν αποτελούν την κύρια στρατηγική αντιμετώπισης.

41: Paraskevaidis E, Arbyn M, Sotiriadis A, Diakomanolis E, Martin-Hirsch P, Koliopoulos G, Makrydimas G, Tofoski J, Roukos DH. The role of HPV DNA testing in the follow-up period after treatment for CIN: a systematic review of the literature. Cancer Treat Rev. 2004 Apr;30(2):205-11.
Περίληψη: Στη μελέτη αυτή γίνεται συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο του HPV testing στην παρακολούθηση ασθενών μετά από συντηρητική χειρουργική αντιμετώπιση CIN. Βρέθηκε ότι οι σχετικές μελέτες παρουσιάζουν μεγάλη ετερογένεια σε πολλές πλευρές του σχεδιασμού τους, αποκλείοντας μία κανονική μετα-ανάλυση, ωστόσο φαίνεται ότι η ευαισθησία του HPV testing είναι γενικά καλή (αγγίζοντας και το 100% σε 4 μελέτες), ενώ είναι πιθανό ότι με το test αυτό γίνεται πρωιμότερη διάγνωση των περιπτώσεων θεραπευτικής αποτυχίας.  Ωστόσο, λόγω των ψευδώς θετικών και ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων, απαιτείται συνδυασμός της μεθόδου με κυτταρολογική και κολποσκοπική παρακολούθηση.

42: Makrydimas G, Sotiriadis A, Ioannidis JP. Screening performance of first-trimester nuchal translucency for major cardiac defects: a meta-analysis. Am J Obstet Gynecol. 2003 Nov;189(5):1330-5.
Περίληψη: Αυξημένη αυχενική διαφάνεια έχει συσχετιστεί με αύξηση του κινδύνου για σοβαρές συγγενείς καρδιοπάθεις. Σε αυτή τη μετα-ανάλυση εξετάζεται η επίδοση της αυξημένης αυχενικής διαφάνειας στη διάγνωση συγγενών καρδιοπαθειών. Στοιχεία από 8 μελέτες με 58500 εγκύους δείχνουν ότι αυχενική διαφάνεια  99η εκατοστιαία θέση διαγιγνώσκει το 31% των συγγενών καρδιοπαθειών, με ειδικότητα 98.7%, και αυξάνει την πιθανότητα ύπαρξης καρδιοπάθειας κατά 24 φορές. Η ευαισθησία αυτή δεν βρέθηκε να διαφέρει σημαντικά ανάμεσα στις διαφορετικές συγγενείς καρδιοπάθειες. Φαίνεται λοιπόν ότι η αυξημένη αυχενική διαφάνεια παρουσιάζει μέτρια διαγνωστική επίδοση, με τιμές μεγαλύτερες ή ίσες της 99ης εκατοστιαίας θέσης να διαγιγνώσκουν το 1/3 περίπου των σοβαρών συγγενών καρδιοπαθειών.

43: Makrydimas G, Sotiriadis A, Paraskevaidis E, Pavlidis N, Agnantis N, Lolis D. Clear cell ovarian carcinoma in a pregnant woman with a history of infertility, endometriosis and unsuccessful IVF treatment. Eur J Gynaecol Oncol. 2003;24(5):438-41.
Περίληψη: Παρουσιάζεται η περίπτωση γυναίκας 37, με ιστορικό ενδομητρίωσης, υπογονιμότητας και δύο προηγούμενων ανεπιτυχών προσπαθειών εξωσωματικής γονιμοποίησης ετών, στην οποία έγινε διάγνωση διαυγοκυτταρικού καρκινώματος της ωοθήκης στη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης. Σε ηλικία κύησης 14 εβδομάδων πραγματοποιήθηκε ερευνητική λαπαροτομία και κυστεκτομία, και βρέθηκε η ύπαρξη νόσου σταδίου Ιc, αναπτυσσόμενης σε έδαφος ενδομητρίωσης. Το ζεύγος επέλεξε τη συνέχιση της κύησης και η γυναίκα τέθηκε σε συχνή παρακολούθηση με υπερηχογραφικό έλεγχο, μαγνητική τομογραφία και μετρήσεις του CA125. Σε ηλικία κύησης 34 εβδομάδων έγινε καισαρική τομή και ακολούθως ολική υστερεκτομία μετά των εξαρτημάτων και επιπλοεκτομή. Η ιστολογική και κυτταρολογική εξέταση απέβη αρνητική για υπολειμματική ή υποτροπιάζουσα νόσο. Γίνεται ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τον καρκίνο της ωοθήκης στη διάρκεια της κύησης και συζητάται η σχέση ανάμεσα στην ενδομητρίωση, την υπογονιμότητα, τις θεραπείας για υπογονιμότητα και τον καρκίνο της ωοθήκης.

44: Agnantis NJ, Sotiriadis A, Paraskevaidis E. The current status of HPV DNA testing. Eur J Gynaecol Oncol. 2003;24(5):351-6
Περίληψη: Η λοίμωξη με στελέχη HPV υψηλού κινδύνου υπόκειται όλων πρακτικά των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου. Τα διαθέσιμα δεδομένα κατά τη στιγμή της ανασκόπησης δείχνουν ότι η χρήση HPV DNA testing αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο για την περαιτέρω αντιμετώπιση γυναικών με ASCUS και την παρακολούθηση μετά από θεραπεία για CIN, ενώ το κύριο πρόβλημα για τη χρήση του ως μεθόδου μαζικού πληθυσμιακού ελέγχου είναι η μεγάλη συχνότητα θετικών αποτελεσμάτων σε νέες γυναίκες με παροδικές λοιμώξεις χωρίς κλινική σημασία.

45: Lolis DE, Kalantaridou SN, Makrydimas G, Sotiriadis A, Navrozoglou I, Zikopoulos K, Paraskevaidis EA. Successful myomectomy during pregnancy. Hum Reprod. 2003 Aug;18(8):1699-702
Περίληψη: Τα ινομυώματα συνήθως διαδράμουν ασυμπτωματικά στη διάρκεια της κύησης. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις εμφανίζουν επιπλοκές που απαιτούν θεραπεία. Στη μελέτη αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μίας σειράς 13 γυναικών οι οποίες υποβλήθηκαν σε ινομυωματεκτομία στη διάρκεια της κύησης κατά τη διάρκεια των ετών 1994-2001. Στη διάρκεια της μελέτης, υπερηχογραφική διάγνωση ινομυώματος έγινε σε 622 εγκύους (3.9% των εγκύων που παρακολουθήθηκαν για το συγκεκριμένο διάστημα). Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών αυτών παρέμεινε ασυμπτωματική ή αντιμετωπίστηκε συντηρητικά. Σε 13 γυναίκες απαιτήθηκε ινομυωματεκτομία στη διάρκεια της κύησης λόγω αύξησης του μεγέθους και / ή εμφάνισης συμπτωμάτων ανθιστάμενων στη θεραπεία με αναλγητικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Στο 92% αυτών των περιπτώσεων η επέμβαση απέβη επιτυχής και η κύηση συνεχίστηκε ανεπίπλεκτα και κατέληξε σε γέννηση τελειόμηνου νεογνού. Φαίνεται ότι η χειρουργική αντιμετώπιση των ινομυωμάτων μπορεί να γίνει επιτυχώς στη διάρκεια της κύησης σε προσεκτικά επιλεγμένες περιπτώσεις και σχετίζεται με καλή έκβαση της κύησης.

46: Plachouras N, Sotiriadis A, Stefos T, Lolis D. Early amnioinfusion for anhydramnios after CVS. Prenat Diagn. 2003 May;23(5):430-1.
Περίληψη: Παρουσιάζεται περίπτωση ενδομήτριας έγχυσης φυσιολογικού ορού στον αμνιακό σάκο, σε κύηση 15 εβδομάδων στην οποία είχε προηγηθεί βιοψία τροφοβλάστης στις 11 εβδομάδες. Η έγχυση επέτρεψε τη διαπίστωση της ύπαρξης φυσιολογικού ουροποιητικού συστήματος, και η κύηση συνεχίστηκε ως τις 37 εβδομάδες, οπότε γεννήθηκε νεογνό βάρους 2440 gr, χωρίς εμφανείς ανωμαλίες πέρα από αμφοτερόπλευρη ραιβοποδία. Συζητάται η σκοπιμότητα ενδομήτριας έγχυσης υγρού σε παρόμοιες περιπτώσεις.

47: Sotiriadis A, Makrydimas G, Ioannidis JP. Diagnostic performance of intracardiac echogenic foci for Down syndrome: a meta-analysis. Obstet Gynecol. 2003 May;101(5 Pt 1):1009-16.
Περίληψη: Οι υπερηχογενείς καρδιακές εστίες αποτελούν σχετικά συχνό και εύκολα αναγνωρίσιμο υπερηχογραφικό εύρημα. Η μετα-ανάλυση αυτή πραγματοποιήθηκε προκειμένου να υπολογιστεί η επίδοση αυτού το ευρήματος στη διάγνωση συνδρόμου Down. Η ευαισθησία και ειδικότητα υπολογίστηκαν ξεχωριστά για τις περιπτώσεις που οι υπερηχογενείς καρδιακές εστίες ήταν το μοναδικό υπερηχογραφικό εύρημα και για της περιπτώσεις που συνυπήρχε με άλλα ευρήματα. H ευαισθησία και ειδικότητα των υπερηχογενών εστιών ήταν 26% και 95.8% αντίστοιχα. Η ανίχνευση υπερηχογενούς καρδιακής εστίας αυξάνει τον προηγούμενο κίνδυνο για σύνδρομο Down κατά 5-7 φορές. Η πληροφορία αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη λήψη απόφασης για εκτέλεση αμνιοπαρακέντησης, πάντοτε συνεκτιμώμενη με τον εξατομικευμένο, προϋπάρχοντα κίνδυνο της κάθε γυναίκας.

48: Stefos T, Sotiriadis A, Vasilios D, Tsirkas P, Korkontzelos I, Avgoustatos F, Lolis D. Umbilical cord length and parity-the Greek experience. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2003 Mar 26;107(1):41-4.
Περίληψη: Οι μεταβολές στο μήκος του ομφαλίου λώρου με τον τόκο και οι συσχετίσεις με βιομετρία στοιχεία του νεογνού μελετήθηκαν σε μία σειρά 534 κυήσεων. Βρέθηκε ότι το μήκος του λώρου σχετίζεται με το βάρος γέννησης και είναι σημαντικά μεγαλύτερο σε γυναίκες πολυτόκες (≥3 τοκετούς) από ό,τι σε γυναίκες με 1 ή 2 τοκετούς.

49: Stefos T, Sotiriadis A, Kaponis A, Dalkalitsis N, Lolis D. Amniotic fluid glucose at the time of genetic amniocentesis: correlation with duration of pregnancy and birthweight. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2003 Feb 10;106(2):144-7
Περίληψη: Σε αυτή τη μελέτη εξετάστηκε η συσχέτιση των επιπέδων γλυκόζης αμνιακού υγρού σε μία σειρά 66 μη διαβητικών εγκύων 15-18 εβδομάδων με το βάρος γέννησης και τη διάρκεια της κύησης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στις τιμές της γλυκόζης και τους παράγοντες που εξετάστηκαν.

50: Tsanadis G, Avgoustatos F, Sotiriadis A, Lolis D. Isolated menses: a benign, self-limited process. J Obstet Gynaecol. 2002 May;22(3):323.
Περίληψη: Περιγράφεται η περίπτωση παιδιού 7 ετών το οποίο προσήλθε λόγω μηνιαίας περιοδικής κολπικής αιμόρροιας από τετραμήνου, με αρνητικές ορμονολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις. Η περίπτωση αυτή φαίνεται να αποτελεί μία από τις ελάχιστες περιγραφείσες περιπτώσεις παροδικής «καταμήνιας» κολπικής αιμόρροια χωρίς κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα πρόωρης εφηβείας.

51: Tsanadis G, Vartholomatos G, Korkontzelos I, Avgoustatos F, Kakosimos G, Sotiriadis A, Tatsioni A, Eleftheriou A, Lolis D. Polycystic ovarian syndrome and thrombophilia. Hum Reprod. 2002 Feb;17(2):314-9
Περίληψη: Σε μία μικρή σειρά 30 γυναικών με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και 40 γυναικών ελέγχου συγκρίνεται η συχνότητα θρομβοφιλικών διαταραχών (έλλειψη πρωτεΐνης C, S, αντιθρομβίνης ΙΙΙ, αντίσταση στον ενεργοποιημένη πρωτεΐνη C, Factor V Leiden, πολυμορφισμός G20210A του γονιδίου της προθρομβίνης και πολυμορφισμός G20210A του γονιδίου της προθρομβίνης). Οι δύο ομάδες δεν βρέθηκε να διαφέρουν σε κανέναν από τους παράγοντες που εξετάστηκαν.

52: Stefos T, Sotiriadis A, Tsirkas P, Korkontzelos I, Papadimitriou D, Lolis D. Evaluation of fetal heart monitoring in the first stage of labor. J Matern Fetal Med. 2001 Feb;10(1):48-51.
Περίληψη: Σε αυτή την κλινική μελέτη συγκρίθηκε η αποτελεσματικότητα της καρδιοτοκογραφικής παρακολούθησης με έναρξη στο πρώτο στάδιο (διαστολή <4 cm) ή στην ενεργή φάση του τοκετού (διαστολή >4 cm) σε μία σειρά 814 γυναικών χαμηλού κινδύνου. Οι δύο ομάδες δεν εμφάνισαν διαφορές στη συχνότητα μεταβλητών ή όψιμων επιβραδύνσεων ή αλλοιώσεων που οδήγησαν στην εκ΄τελεση καισαρικής τομής. Η έναρξη της παρακολούθησης με διαστολή >4 cm υπερτερεί από την άποψη της εξοικονόμησης κλινικών πόρων και της αποφυγής του περιορισμού κινήσεων της επιτόκου.

53: Stefos T, Sotiriadis A, Tsirkas P, Messinis I, Lolis D. Maternal prolactin secretion during labor. The role of dopamine. Acta Obstet Gynecol Scand. 2001 Jan;80(1):34-8.
Περίληψη: Προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση του ρόλου της ντοπαμίνης στην έκκριση προλακτίνης κατά τον τοκετό και τις 6 πρώτες ώρες της λοχείας, σε 10 επιτόκους χορηγήθηκε μετοκλοπραμίδη, σε 10 χορηγήθηκε βρωμοκρυπτίνη και 10 χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Βρέθηκε ότι τα επίπεδα της προλακτίνης ελαττώνονται για 1-2 ώρες πριν τον τοκετό, μετά αυξάνονται για περίπου 3 ώρες και εν συνεχεία μειώνονται και πάλι αρχίζοντας 2 περίπου ώρες μετά τον τοκετό ως περίπου τις 6 ώρες. Το μοτίβο αυτό είναι παρόμοιο στις 3 ομάδες, όμως τα επίπεδα είναι υψηλότερα όταν χορηγείται μετοκλοπραμίδη, και πολύ χαμηλότερα όταν έχει χορηγηθεί βρωμοκρυπτίνη. Επομένως η ντοπαμίνη είναι ένας που τους παράγοντες που καθορίζουν την έκκριση της προλακτίνης στην περίοδο γύρω από τον τοκετό.

54: Stefos T, Mouzakioti E, Sotiriadis A, Andronikou S, Adamidis K, Lolis D. Use of prostaglandin E2 for cervical ripening in pregnancies with oligohydramnios. Gynecol Obstet Invest. 2000;50(3):158-61
Περίληψη: Η αποτελεσματικότητα της ενδοτραχηλικής Ε2 συγκρίθηκε σε 49 ασθενείς με ολιγάμνιο και 47 με φυσιολογικό όγκο αμνιακό αμνιακού υγρού, οι οποίες υποβλήθηκαν σε πρόκληση τοκετού με ανώριμο τράχηλο. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις 2 ομάδες ως προς τον τρόπο τοκετό, το Apgar score ή τη συχνότητα νεογνικής οξέωσης. Η ενδοτραχηλική PGE2 φαίνεται να επάγει αποτελεσματικά την ωρίμανση του τραχήλου σε γυναίκες με ολιγάμνιο, χωρίς να σχετίζεται με ανεπιθύμητες ενέργειες στη μήτρα ή το έμβρυο.

55: Stefos T, Plachouras N, Sotiriadis A, Papadimitriou D, Almoussa N, Navrozoglou I, Lolis D. Routine obstetrical ultrasound at 18-22 weeks: our experience on 7,236 fetuses. J Matern Fetal Med. 1999 Mar-Apr;8(2):64-9
Περίληψη: Σε αυτή τη μελέτη παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από την εκτέλεση τακτικού υπερηχογραφήματος 2ου τριμήνου σε μία σειρά 7200 γυναικών. Μείζονες ανατομικές ανωμαλίες εμφανίστηκαν σε 2.2% των εμβρύων. Η συνολική ευαισθησία της υπερηχογραφικής εξέτασης ήταν 80%, με διακυμάνσεις από 93% για ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού συστήματος ως 45% για συγγενείς καρδιοπάθειες.

56: Stefanidis K, Stefos T, Vekris A, Sotiriadis A, Dalkalitsis N, Lolis D. Folate status during labor: relationship with pregnancy outcome. J Matern Fetal Med. 1999 Mar-Apr;8(2):61-3.
Περίληψη: Σε μία σειρά 101 επιτόκων μετρήθηκαν τα επίπεδα του φυλλικού οξέος ορού και εξετάστηκε η πιθανή συσχέτισή τους με την ηλικία κύησης, το βάρους του νεογνού, τον τρόπο του τοκετού και τη συχνότητα περιγεννητικών επιπλοκών. Δεν παρατηρήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στη συγκέντρωση του φυλλικού οξέος και τους παράγοντες που εξετάστηκαν.

57: Lolis D, Stefos T, Ziakas G, Sotiriadis A. Birth characteristics of 5,278 pregnancies. J Matern Fetal Med. 1998 Jan-Feb;7(1):32-5.
Περίληψη: Σε μία σειρά 5300 κυήσεων αναλύονται βιομετρία χαρακτηριστικά στη γέννηση και γίνεται συσχέτισή τους με τον τόκο.

58: Stefos TI, Lolis D, Sotiriadis A , Ziakas G. Embryonic heart rate in early pregnancy. J Clin Ultrasound. 1998 Jan;26(1):33-6
Περίληψη: Σε μία σειρά 2164 κυήσεων 6-8 εβδομάδων εξετάστηκε ο εμβρυϊκός καρδιακός ρυθμός με Μ-mode υπερηχογραφία και βρέθηκε ότι η μέση τιμή του μεταβάλλεται από τους 111 bpm για κυήσεις 42-45 ημερών (από την ΤΕΡ), σε 125 bpm για κυήσεις 46-49 ημερών, σε 145 bpm για κυήσεις 50-52 ημερών και τελικά σε 157 bpm για κυήσεις 53-56 ημερών. Έμβρυα με ρυθμό <85 bpm στη συνέχεια κατέληξαν σε αποβολή.